Klik hier voor welkomspagina Het zál vaders een zorg zijn

Ditrich: Nieuwe voorstellen omgangsonrecht; verbetering of verkiezingsretorieK


Tweede kamerlid Boris Dittrich heeft nieuwe voorstellen gedaan die een verbetering zouden moeten brengen voor de honderdduizenden kinderen en ouders die stelselmatig worden gekweld door omgangsonrecht, loyaliteitsmisbruik, ouderverstoting. Het lijkt aardig, maar is het dat ook? Hieronder een reactie en twee links naar andere reacties plus het voorstel van Dittrich in zijn eigen woorden. Inmiddels zijn in de discussie in de kamer ook allerlei andere zeer interessante voorstellen gedaan; zie hieronder de indexOverigens biedt SOS-papa op zijn site een nog completer overzicht van de gebeurtenissen in de kamer en de commentaren. Wij zullen over deze diskussie in de nabije toekomst slechts onze eigen commentaren en andere specifieke zaken weergeven.
  • overzicht aangenomen moties
  • Kamerlid de Pater wil zorgplicht vastleggen
  • Open brief aan minister Donner
  • verslag kamerdebat 11 december 02
  • commentaar Joep Zander
  • Open brief sos-papa hierover aan Boris Dittrich (D'66 Tweede Kamer)
  • De reactie van advocaat Peter Prinsen: "De muis die brulde"
  • verslag kamerdebat 6-11-02 Het bericht van Dittrich.
  • motie Luchtenveld
  • motie Dittrich
  • verslag kamerzitting
  • pleit dittrich

    Website Boris Dittrich

    Omgangsonrecht
    Door Jan - Date: 2002-10-13 15:42:34

    Op mijn site heb ik ruim aandacht gegeven aan het probleem van het omgangsonrecht. Ouders die hun kind van de rechter wel, maar van hun ex niet meer mogen zien, staan in de kou. Het is onmogelijk om hier vanuit de wet of vanuit de politiek een pasklare oplossing voor te vinden. Toch vind ik dat er iets moet gebeuren. Nu het om relatieconflicten gaat, moet het strafrecht er buiten gehouden worden. Lees verder voor de voorstellen die ik heb bedacht.D66 wil het er niet bij laten zitten.

    OMGANGSONRECHT

    Een paar maanden geleden opende de Volkskrant met het bericht dat steeds meer mensen in financiële problemen komen door de hoge huizenprijzen. Als een paar wil scheiden, moet het huis vaak verkocht worden. De prijs die men er nu voor krijgt is minder dan enige tijd geleden. De gewezen echtgenoten raken in de schulden. Dat levert problemen en stress op. Ik vond het een opmerkelijk bericht. Alle aandacht in het artikel ging uit naar de financiële gevolgen van echtscheiding. Geen woord over de emotionele schade die ontstaat wanneer ouders uit elkaar gaan. In veel situaties zijn er kinderen. Bij een echtscheiding, waarbij de ouders ruzie maken en elkaar het huis uitvechten, zijn de kinderen het kind van de rekening.

    In Nederland scheiden elk jaar ongeveer 38.000 echtparen. Bij 33.000 van hen worden omgangsregelingen met de kinderen vastgesteld. Bij 40% van deze omgangsregelingen ontstaan problemen. Wat betekent dat voor een kind? Eerst maakt het misschien wel jarenlang mee dat de ouders elkaar verwijten maken, dat er een gespannen situatie ontstaat. Elk kind wil dat zijn ouders van elkaar houden. Het voelt zich machteloos, wanneer de ouders besluiten uit elkaar te gaan. Vaak vraagt een kind zich af : is het mijn schuld? Ligt de scheiding aan mij? Kan ik mijn ouders niet bij elkaar houden? En als er dan problemen over de omgang komen, raakt het kind verstrikt in de onenigheid tussen de ouders. Maar weinig ouders is het gegeven meningsverschillen over de omgang met het kind voor het kind verborgen te houden. Ruziënde ouders bij de voordeur, uithoren wat er in het weekend gedaan is, onbegrip over kadootjes, jaloezie op de nieuwe partner van de andere ouder. Soms ook ernstige beschuldigingen van seksueel misbruik, mishandeling, verwaarlozing. Het kind hoort en ziet het allemaal.

    Als ouders geen overeenstemming kunnen bereiken over een omgangsregeling of over de uitvoering daarvan kan de rechter ingrijpen. De rechter kan een omgangsregeling of een wijziging daarvan vaststellen. Toch is een rechterlijke beslissing vaak niet de oplossing van de problemen. Het komt vaak voor dat een door de rechter opgelegde omgangsregeling niet door de verzorgende ouder, vaak de moeder, wordt nagekomen. De andere ouder heeft dan het nakijken.

    Je kan er gek van worden. Je houdt van je kinderen, de rechter heeft gezegd dat je ze mag zien, maar je krijgt je kinderen niet te zien. Naar mate de tijd verder verstrijkt en je je kinderen langer niet hebt gezien, groeit de frustratie. Elke dag telt. Worden mijn kinderen niet tegen me opgezet? Willen ze me straks nog wel zien? Hoe gaat het met ze? Het is een groot onrecht dat omgangsregelingen niet worden nageleefd. Het komt duizenden keren per jaar voor. Met name vaders zijn er de dupe van. Ze voelen zich machteloos en gepakt. Waarom doet niemand iets? Waarom grijpt de politiek niet in? Waarom wordt de wet niet aangepast?

    Het zijn terechte vragen. Dit omgangsonrecht vind ik een van de moeilijkst te verteren problemen in de samenleving. Het heeft een enorm negatieve uitstraling. De kinderen zijn de dupe van de ruziënde ouders, maar de ouders zelf ook. De verbittering en heftige strijd maken alleen maar slachtoffers. Het levert alle betrokkenen ernstige emotionele schade op. Voor kinderen in een dergelijke situatie is het nog maar de vraag of zij later zelf op een goede manier relaties kunnen aangaan. Het voorbeeld van hun ouders hakt er diep in.

    Wat kan de wetgever doen in een situatie dat volwassenen niet meer redelijk met elkaar communiceren en elkaar de oorlog hebben verklaard?

    - Bemiddeling. Oud-D66 senator Peter Hoefnagels is een deskundige op het gebied van echtscheidingsbemiddeling en heeft daar veel over gepubliceerd. Veel vastgelopen relaties, waarin de ouders niet meer met elkaar kunnen communiceren, hebben baat bij gesprekken met een onpartijdige bemiddelaar. Ouders kunnen met behulp van de bemiddelaar hun grieven in een bepaald kader plaatsen en leren te luisteren naar de klachten van de ander. De bemiddelaar brengt structuur aan. Ouders kunnen dan zelf gezamenlijk tot afspraken komen, voordat zij gaan scheiden.

    De ervaring leert dat bemiddeling succes kan hebben. Het voorkomt pijnlijke echtscheidingen en onuitvoerbare omgangsregelingen. Bemiddeling en begeleiding na echtscheiding, wanneer de omgangsregeling is vastgelopen, zijn ook essentieel. Ook hier wordt de onderlinge communicatie op gang gebracht.

    D66 wil dat in de wet wordt opgenomen dat ouders die gaan scheiden, die kinderen hebben, en die onderling niet tot goede afspraken kunnen komen, zich verplicht tot een bemiddelaar wenden. De kosten van de bemiddeling komen ten laste van de Staat en moeten vallen onder het systeem van gefinancierde rechtshulp. Ouders die al gescheiden zijn en die problemen krijgen bij de uitvoering van de omgangsregeling, moeten zich ook tot een bemiddelaar kunnen wenden. Net als in Noorwegen moet de gang naar de bemiddelaar verplicht worden gesteld. De rechter moet toetsen of dat daadwerkelijk gebeurd is.

    Ondanks bemiddeling zullen er situaties zijn, waarin de verzorgende ouder weigert mee te werken aan een omgang tussen de kinderen en de andere ouder. Omdat een kind recht heeft op contact met beide ouders, behalve in extreme situaties die al in de wet zijn geregeld, mag de wetgever hierin niet berusten. De verzorgende ouder die weigert een door de rechter opgelegde omgangsregeling na te komen, mag het kind niet weghouden van de andere ouder. De wet geeft een aantal mogelijkheden die geen van alle afdoende werken. Ik noem het kort geding en de dwangsom die de rechter de weigerachtige ouder kan opleggen. Blijft de ouder niet meewerken, dan kan zij in gijzeling worden genomen. Dat komt in de praktijk nauwelijks voor, omdat het opsluiten van de verzorgende ouder niet in het belang van de kinderen wordt geacht. In een enkel geval kan geconcludeerd worden dat de kinderen beter af zijn bij de andere ouder en kan de rechter het gezag aan die andere ouder opdragen. Er vindt dan een voogdijwijziging plaats. Vaak kan echter niet gezegd worden dat de verzorgende ouder de kinderen slecht opvoedt en is deze vergaande oplossing een dode letter.

    Is er door de wetgever niets anders te bedenken om een verandering in dit soort vastgelopen situaties aan te brengen?

    D66 wil dat in de wet wordt opgenomen dat de onwillige ouder die de door de rechter vastgestelde omgangsregeling niet nakomt, veroordeeld moet kunnen worden in de kosten van de procedures die de andere ouder moet maken om zijn recht te halen. Het systeem van kostencompensatie in het familierecht moet in dit soort situaties op de helling.

    D66 wil dat de huidige wettelijke regeling van de ondertoezichtstelling wordt uitgebreid met een omgangsOTS. De wet wordt zodanig aangepast dat de verzorgende ouder op verzoek van de ouder die bij zijn kinderen wordt weggehouden, onder toezicht wordt gesteld. In het kader van deze omgangs-ondertoezichtstelling wijst de rechter een bijzondere kindervoogd aan die voor de belangen van het kind opkomt. De kindervoogd moet de omgangsregeling op gang proberen te brengen. Als prikkel voor de verzorgende ouder om mee te werken aan de pogingen van de kindervoogd mag de kinderbijslag op een aparte rekening worden gezet en aangewend worden ten behoeve van de uitvoering van de omgangsregeling. Dit alles in het belang van de kinderen.

    Veel ouders die van hun kinderen worden weggehouden en die wel van de rechter omgang met hun kinderen mogen hebben zien heil in het strafrecht. Zij pleiten ervoor dat de weigerachtige ouder gestraft kan worden. Een dreigende gevangenisstraf is in hun ogen effectief. In België en Frankrijk is de mogelijkheid van een gevangenisstraf of een geldboete inderdaad in de wet opgenomen. In Engeland staat het negeren van de door de rechter opgelegde omgangsregeling gelijk aan “Contempt of Court”. Sanctie kan daar zijn een hechtenis of een geldboete. In andere Europese landen is de mogelijkheid van het strafrecht doelbewust afgewezen.

    Moeten we in Nederland ook het strafrecht van toepassing verklaren? In België en Frankrijk wordt bijna nooit een gevangenisstraf opgelegd. De kinderen blijven dan immers verstoken van de verzorgende ouder en dat is niet in hun belang. Bovendien kennen we in Nederland al de mogelijkheid van lijfsdwang als de verzorgende ouder de dwangsom niet betaalt. Ik vind alles afwegende dat het strafrecht geen meerwaarde heeft en alleen symbolisch effect zou kunnen hebben. De communicatie tussen de ouders onderling en de belangen van de kinderen zijn er niet mee gediend. Daarom wijst D66 de mogelijkheid van het strafrecht af.

    Boris Dittrich, oktober 2002


    Het voorstel van Dittrich houdt in dat vaders die voortaan een procedure starten voor het afdwingen van omgang ( dwangsom, gijzeling) voortaan dus ondanks het feit dat ze een omgangsregeling hebben voortaan de volledige kosten van dit geding op zich kunnen gaan nemen (omdat ze dit in de regel verliezen). Dit is het terugdraaien van een verworvenheid. Dit als een winst voorstellen, is wel een beetje de omgekeerde wereld. Zolang er nog geen garantie is op omgang ( ik zie dat niet in de voorstellen van Ditrich) dient het procederen voor een normaal recht ten principale gratis te zijn. Weg met de voorstellen van Ditrich dus.

    Verder stelt Dittrich verplichte bemiddeling voor. Lijkt heel aardig maar dan moet de verplichting tot contact van het kind met beide ouders wel voorop staan. Nu is het nog heel simpel om op grond van problemen die de moeder met de omgang heeft de omgang ook te ontzeggen. Dit kan onmogelijk leiden tot een goede sfeer voor bemiddeling. En als er wel een verplichte omgangsregeling is zullen beide ouders wellicht zelf makkelijker voor bemiddeling kiezen. Zolang er geen garantie is voor omgang is verplichte bemiddeling een beetje de werkelijkheid op zijn kop zetten. De goedwillende ouder wordt erdoor mede verantwoordelijk gemaakt voor het wangedrag van de andere. . De algehele kwalitiet van de bemiddelaars is ondermaats, bovendien worden deze net als de rest van de maatschappij gekleurd door voorordelen over vaders en de rechtsgang. Een goed voorbeeld is het geknoei van Dhr MacGillavry, die notabene een groot deel van de bemiddelaars opleidde.

    Er bestaan heldere afgewogen voorstellen om op een verantwoorde manier tot verandering te komen. Het afschaffen van de uitzonderingsmogelijkheden omgangsrecht die de huidige wet biedt is er daar een van. Alleen kindermishandeling e.d mag tot omgangsontzegging leiden. Niets daarover bij Dittrich; integendeel. De manier waaarop Dittrich strafrechtelijke afhandeling afdoet omdat hij de zogenaamd verzorgende ouder wil beschermen is schrijnend. Het gaat hier niet zozeer om een verzorgende ouder maar om de ouder die de status quo naar zich toegetrokken heeft. Daar is niets verzorgends aan. In tegendeel. Verzorgende vaders trekken juist nog eerder aan het korste eind ten bate van niet verzorgende moeders. Geloof de verhalen van Duindam ( Meer zorg zou meer recht opleveren) daarover niet, want hij vertelde onlangs dat hij ze zelf ook niet gelooft. En in ieder geval trekken respecterende ouders die niet zo gek zijn om aan kinderen te trekken aan het kortste eind. Er zijn best argumenten te bedenken tegen meer strafrecht in dit soort zaken. Maar het is wel heel intrigerend om te zien hoe juist Dittrich het nu tegen het strafrecht opneemt waar hij eerder niet te beroerd was om extra maatregelen tegen vaders te organiseren midddels de anti-stalkingswet.

    Mooie en retorische woorden maar geen enkele garantie tegenover een knoeiende rechterlijke macht en kinderbescherming geen duidelijke sanktie, geen duidelijk recht, per saldo meer onrecht. Ik mag ook nog memoreren dat Dittrich het ten ene male vertikt om iets te doen aan de grootste misstand in de Trias Politicas; het ontbreken van daadwerkelijke openbaarheid van uitspraken in het familierecht. Ik vind Dittrich daardoor niet geloofwaardig.

    Joep Zander


    home site het zál vaders een zorg zijn inhoudsopgave colofon tips & citaat mail links site zoekmachine en surftips dossier stalking dossier ouderverstoting dossier kinderbescherming dossier rechterlijke macht


    site <A title=Joep Zander"> site het zál vaders een zorg zijn Last Updated http://vaderseenzorg.nl/dittrich.html : zie ook de andere pagina's